Webwalking 12

 Waar was ik gebleven.... O ja hier: "Het internet wemelde ooit van de blogs. Maar wat was een blog nu eigenlijk precies en waar zijn ze gebleven? Als we terug zouden bladeren naar het jaar 2000 dan zien we dat het fenomeen 'bloggen' een enorme boost krijgt. De blogtools maakte het informeren makkelijker. Iedereen kon inmiddels wel een internetsite beginnen maar het bijwerken werd meestal gedaan door ingehuurde webmasters en dat was niet goedkoop. Een site werd vaak na oplevering niet meer bijgewerkt. De blogs kon je ieder moment bijwerken. En als je een beetje interessante informatie had dan werd je blog al snel ook nog eens goed bezocht wat direct te zien was in de statistieken (ook al haalde veel bloggers de aantallen van unieke bezoekers en views door elkaar).". 

We schrijven inmiddels oktober 2021 en het "bloggen" is zo goed als een verdwenen bezigheid geworden. 

Ik toon een staatje van een willekeurige blog die overigens de trend aangeeft die algemeen lijkt te zijn:

Het staatje van mijn eigen blog ziet er nog veel magerder uit en dat kan ik niet alleen wijten aan de ellendige gevolgen van de overname van het Blogplatform waar deze blog ooit op stond door Sanoma maar toch staan er honderden blogs nog steeds (vergeefs ?) te wachten op restauratie. Maar goed we malen rustig door en ik ben al blij als eind van dit jaar de neergaande tendens zowel v.w.b. het aantal blogs als het aantal bezoekers te goede gekeerd zal blijken te zijn.

What the blog!

 Het internet wemelde ooit van de blogs. Maar wat was een blog nu eigenlijk precies en waar zijn ze gebleven? Als we terug zouden bladeren naar het jaar 2000 dan zien we dat het fenomeen 'bloggen' een enorme boost krijgt. De blogtools maakte het informeren makkelijker. Iedereen kon inmiddels wel een internetsite beginnen maar het bijwerken werd meestal gedaan door ingehuurde webmasters en dat was niet goedkoop. Een site werd vaak na oplevering niet meer bijgewerkt. De blogs kon je ieder moment bijwerken. En als je een beetje interessante informatie had dan werd je blog al snel ook nog eens goed bezocht wat direct te zien was in de statistieken (ook al haalde veel bloggers de aantallen van unieke bezoekers en views door elkaar). 

Ik begon eind 2003 met bloggen. Naar mijn weten de eerste Nederlandstalige blog over strips en hun makers (al zou het best kunnen dat Marq van Broekhoven me een fractie van een seconde voor was). Ik kon voor mijn blogs putten uit boekenplanken vol gedrukte informatie en gedreven door veel positieve reacties bleef ik lang een gedreven blogger. De blog stond uitstekend genoteerd bij de zoekmachines en startpagina's wat weer prima werkte voor de website die aan de blog verbonden was. Het kon niet op... Ja, het kon wel op want de eigenaar van de blogdienst waar de boel gehost werd besloot in 2013 de stekker uit het project te trekken. 

Na een ingewikkelde verhuizing was hun dienst verworden tot een puinhoop van verdwenen blogs en/of media. Redden wat je redden kan was het devies en zo bleef er van de ooit zo levendige blog niets meer over dan een word document met wat teksten en een mapje met plaatjes. Zo zou de reconstructie gemaakt kunnen worden op een andere blogdienst.

Die migratie is eigenlijk nog steeds bezig. Het internetlandschap is er inmiddels compleet anders uit komen te zien. egroups, yahoogroups, club.nl, hyve, fora kwamen en verdwenen bijna allemaal. Twitter, Facebook, Tumblr, YouTube, Vloggen, Vimeo, Instagram, Pinterest, LinkedIn, TikTok en noem maar op maakten in de afgelopen 10 jaar hun opmars. Het informeren ging steeds meer via nieuwe kanalen. 

Ik heb in 2019 niet geblogd noch oude blogs hersteld. Dit jaar heb ik heel laat de draad weer opgepakt. Geïnspireerd door bloggers die al die jaren gewoon zijn doorgegaan wil ik in ieder geval de oude blogs eindelijk eens allemaal herstellen en als er wat nieuws te melde valt hoop ik dat hier kwijt te kunnen. 

O ja, het streven..... Daar waar ik in de beginjaren zonder daarvoor iets te hoeven doen (anders dan een stukkie schrijven en die voorzien van een mooi plaatje) met gemak een paar honderd dagelijkse bezoekers (nee ik verwar het niet met views) bijeen kon tellen is het nu zaak om rond te bazuinen wat er te lezen en te bekijken valt. Ik hoop dat een beetje blog door de tijd 600+ maar nog liever 1000 views (!) krijgt. Dat en uw bezoekplezier is het streven. 

Webwalking 009

Jawel; we krijgen er lol in... bloggen is voor ons ook een beetje het veiligstellen van de inhoud van de "afbeeldingen" mappen.  U zult niet al te veel privé gereutel vernemen maar we vertonen exhibitionistisch gedrag als het gaat om oud of recent "eigen werk". Hoe gaat het nu met het fenomeen Internet? Het is het medium van dit moment en niets wijst er op dat daar op korte termijn verandering in komt. Daar moeten we ons op richten maar het blijft een zaak van en-en. Andere media hebben hun positie niet verloren.
Voor wie goed kijkt is het aantal mogelijkheden om zich te presenteren alleen maar toegenomen. Er lagen nog nooit zo veel verschillende titels in de tijdschriftenwinkel. Op internet hebben we al meerdere keren met succes een strip op maat verzorgd. Momenteel zijn we bezig met de totstandkoming van een e-book maar ook maken we nog steeds animatie. Kortom: We leven in een tijd met vele mogelijkheden.

Het is voor een creatief haast onmogelijk om werkloos aan de kant te zitten. Dat doen we dan ook niet.
Tot zover de beschouwende webloopjes. Het is een verkenning geweest die moest leiden tot een antwoord op de vraag "Waarom bloggen?". Na 10 jaar gaan we er dus gewoon mee door... omdat het leuk is om te doen.

Webwalking 008

Alweer een maand aan het bloggen en nog niet een reactie mogen verwelkomen; de tijden zijn veranderd. Waar in het begin van deze eeuw gebruikelijk was om op internet te reageren op elkaars activiteiten is de grote stilte (op het blogvlak) ingevallen. Ik had het er al eerder over maar kan het nu door een gebrek aan cijfers en een goed geheugen staven.

Het is overigens geen kwestie van een "verdwenen gebruik" hoor, het is slechts verschoven naar platforms die een hoog "Veel geblaat maar weinig wol" gehalte hebben. De bijna voorspelbare neuzelarij op veel fora's of (en dat is nog erger) sociale media (wat een benaming). Zelden heb ik grotere beuzelarij voorbij zien razen dan op deze gemeenplaatsen. Ja, ik doe er zelf aan mee hoor. Dat betekend dus dat ik geloof in het medium mits je er goed gebruik van maakt. Het doet me giechelen als ik weer eens zie dat krentenwegers de krentenwegers volgen. In de beroepsgroep waar deze blog over handelt zie je dat vaak gebeuren. Blij met 50 volgende collega's. Heel goed Dames en Heren! Al mijn colleges waren parels voor de zwijnen. Ho wacht! Ik hou er rekening mee dat ik onduidelijk sprak toen ik het u uitlegde of dat u de vuist op tafel te gewelddadig vond en u uw zinnen verzette op eigen verzinsels. Helaas voor u kwamen die op het zelfde neer door de kopieer cultuur waar we ons in bevinden en we weten met elkaar: "beter een goeie kopie dan een slecht origineel" maar helaas; uw conculega's zijn doorgaans niet uw klanten.
De niet ingevoerde lezer zou nu kunnen denken dat stripmakers niet wars zijn van enige onnozelheid. Dat kan ik niet ontkennen maar ik haast me er aan toe te voegen dat wanneer men een stripmaker in het egchie ontmoet er sprake is van een gemoedelijke sfeer en heeft onnozelheid wel iets vertrouwds.
Het zich online begeven is gewoon niet hun sterkste punt (ik weet natuurlijk dat ik generaliseer). Moeten ze ook niet te veel doen zeggen sommigen; dat leidt maar af van het echte werk. Dat hele internet is sowieso een beetje raar medium (u ziet; ik schrijf een andere kant op); Ik gelppf dat het toegepast wordt als de stoomafblazende fluit van de fluitketel. De geschokte mens kruipt achter zijn of haar tiktablet, zoekt een klaagsite op en deponeert gegriefd zijn/haar woordenstroom in een post. Klaar! het is gezegd - Kwalijk als internet deze functie vervult. Geef me dan maar de telefoon aan (nee ik Skype niet!).

webwalking 004

Wat zegt u? Radioamateurtje spelen? Ja daar zegt u iets.....

Al weer heel wat jaren geleden, ergens in de jaren 80 waren veel jongens en jonge heren bezig met radio maken. Ik geloof dat het fenomeen het woord  piraat niet toekwam. Op een enkeling na hadden ze niet eens luisteraars en zonden ze hun met praatjes omlijste muziek gehoorloos de ether in.

Lijkt dat niet hel erg op hoe vandaag mensen bezig zijn met internet.... Ik dacht van wel.
"Even tijd voor een lekker bakje koffie" lees ik op Twitter, Hyves sla ik al jaren over maar ook Facebook geeft meer en meer een overdosis aan babbelende nietzeggerij. En ja, dat is allemaal prima! Gezellig hoor.

Het gaat me meer om de vraag "Hoe genereer je aandacht voor het geval je denkt wel iets belangwekkends te melden/delen te hebben".... Dat was 10 jaar terug een stuk makkelijker. Toen was het aantal zenders een stuk kleiner dan nu. Het aanbod was klein en het enthousiastme groot (dat laatste werd vooral gevoed door de gedache "Nog even en we gaan ons blind verdienen!"). Mooi niet dus. De advertentie verwachting werd hardhandig de grond in geboord door het feit dat alles keurig te meten was. Kom daar maar eens mee bij een printpagina.

Het is allemaal vrij moeilijk dat internet. Zelfs grote advertentie budgetten waren niet in staat de onbestuurbare internetter naar bepaalde sites te lokken. Veilingsite Ricardo is daar een goed voorbeeld van. Op de radio en TV  vlogen de commercials je om de oren. Maar daar gaat het niet om in internetland.
Een site moet zich opbouwen. Ik schreef al eerder dat Bookmarks niet meer werken en aanbevelingen via verwijderde media (daarmee bedoel ik media die geen directe koppeling heeft met internet zodat je de suggestie niet kunt aanklikken omdat dat via printed of audio media nu eenmaal moeilijk gaat) staan grotendeels gelijk aan weggegooid geld.

We gaan ons dus niet blind verdienen maar we bouwen rustig op en gaan voor de optelling van het getal.

"Goeienavond luisterrraarrrrs, u bent afgestemd op 103 MHz en u luisterrrrrt naar Rrrrrradio Heiderrrroos!"

  

webwalking 003

Onmacht en weerzin hielden me een tijdlang tegen mijn oude weblog, na een bijna fatale verhuizing van de uitbater,. terug op orde te brengen of ordentelijk te voorzien van nieuwe blogs.
De gal was me door allerlei gebeurtenissen flink overgelopen en het geklungel van de internetondernemer was er echt te veel aan. Al met al een uitgelezen moment om uit te vissen hoe snel een internetsite (in dit geval dus de blog) uit de gratie raakt van A-google en B-de bezoeker.
Google zag in mijn laakbaar bestaan geen reden om de site in de rankings te laten zakken. Dat was niet mijn verdienste maar kwam (dat denk ik tenminste) door dat de blog nog 6000 broertjes en zusjes had die onder de gezamenlijke domeinnaam  technisch de schijn ophield een sprankelende levendigheid te bezitten maar dat was dus niet zo. Daarmee komen we direct terecht bij het falen van de robot (we hebben het tenslotte over een zoekmachine) en de mens. Deze laatste had snel door dat er niet veel te beleven was en bezocht de blog in afnemende mate.  10-0 voor het mensdom zou ik zeggen.

Nu ik genoodzaakt ben te kiezen tussen de meubelen te redden (ik geloof dat 1 maart de oude organisatie voorgoed wordt opgedoekt) of de boel de boel te laten, vraag ik me af wat een reëel doel is om na te streven. In de goeie tijd mocht ik me verheugen op (of is het over?) 600 a 1000 pageviews per dag. Momenteel telt de statsbijhouder er 80. Dat is natuurlijk niet veel maar ik ben pas een week bezig met het blogje voor blogje overzetten en het schrijven van nieuwe blogs. Waar zal ik staan als het 1 maart is? of beter; Waar bent u tegen die tijd en met hoevelen bent u er wel of niet en hoe komt u er (de vraag waardoor bent u weggebleven kan ik even niet over mijn lippen krijgen)?

We gaan het meemaken.

webwalking 002

 De doorgewinterde blogger weet ze moeiteloos te vinden; "de stats". In het begin van web-log.nl (ik spreek van 2003-2004-2005) werden de laatst geplaatste blogs op de community pagina geplaatst. Dat leverde bezoekers op. Het kon dus wel eens aangenaam voor de bezoekersaantallen zijn om gedurende de dag hetzelfde stukje een aantal maal te herplaatsen. Dat zijn praktijken die natuurlijk niet meer voorkomen.
Maar goed; men schrijft een blog en ik kan me niet van de indruk onttrekken dat iedere blogger hoopt op veel lezers (ik generaliseer verschrikkelijk want ik ken ook bloggers die puur voor zichzelf een soort van dagboek bijhouden in een afgesloten modus) en de tijd dat internetters nog een overzichtelijke bookmarks lijst hadden is ook al voorbij (waar moet dat heen). Als je een geziene gast bent op fora kun je (niet al te overdadig wijzen op een nieuw geplaatste blog maar ook getwitter, google + en verwijzingen op FB leiden bezoekers naar je blog. Hier niet ver vandaan vinden we een prachtig (Piet Wijn achtig) bos. Wandelschoenen aan en (even) weg van die computer.     

webwalking 001

Vroeger was alles op het webwandelpad bepaald niet beter. Wel makkelijker. Als je een beetje html onder de knie had en een leuk webadresje kon je op bezoek rekenen. Een beetje goeie wil was vaak al voldoende. Spelenderwijs was het mogelijk om het verkeer op je webpad tot enorme proporties te laten groeien. naarmate de concurrentie toenam en google de zoekmachine monopolist werd werd alles wat moeilijker. Maar opgedane kennis is ook vandaag weer te gebruiken en (hoewel veel minder van invloed dan gedacht) de social media heeft zich doorontwikkeld en zorgt voor wat extra bezoek.
Meer dan hiervoor blijft het een kwestie van enorm je best doen om wat je te vertellen hebt in de schijnwerper te zetten. Een glibberig pad met een mooi einddoel. Dat zeker.